Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

H BIA

Τον Δεκέμβριο του 2008, σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του ΣΚΑΙ από την πλατεία Εξαρχείων με κατοίκους, καταστηματάρχες, αναρχικούς, δασκάλους και άλλους, μια κυρία είχε πει κάτι πολύ ενδιαφέρον, στο οποίο, βέβαια, κανείς δεν έδωσε σημασία γιατί το είπε ήρεμα και όχι ουρλιάζοντας.

Αυτή η καλή κυρία –που νομίζω πως ήταν καθηγήτρια αλλά μπορεί να ήταν και απλή νοικοκυρά (δεν το θυμάμαι)- είχε πει πως ένα παιδί που ζει και μεγαλώνει στα Εξάρχεια υφίσταται τόσες ταπεινώσεις από τους αστυνομικούς, ώστε, μέχρι να γίνει 15 ετών, έχει μάθει να μισεί τους αστυνομικούς.

Είχε αναφέρει παραδείγματα με παιδιά που γυρνούσαν από το σχολείο και τα πήγαιναν οι αστυνομικοί κάθε τρεις και λίγο στο τμήμα επειδή δεν τους άρεσαν τα ρούχα τους, τα μαλλιά τους κλπ. Όποιος κυκλοφορεί στους δρόμους της Αθήνας –και δεν παρακολουθεί τη ζωή από την τηλεόραση- θα έχει παρατηρήσει αρκετές φορές την άθλια συμπεριφορά κάποιων αστυνομικών απέναντι σε έφηβους και έφηβες.

Θυμήθηκα τα λόγια αυτής της κυρίας, όταν, πρόσφατα, περπατούσα με μια φίλη μου σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας και πέσαμε πάνω σε τέσσερις αστυνομικούς που είχαν σταματήσει τρία μικροκαμωμένα παιδιά –δυο αγόρια και ένα κορίτσι- που δεν ήταν πάνω από 15 ετών. Ο ένας αστυνομικός είχε απομονώσει τον ένα νεαρό και του μιλούσε πολύ άγρια – ο πιτσιρικάς ήταν τρομαγμένος, κοιτούσε κάτω και δεν μιλούσε. Σταματήσαμε λίγα μέτρα πιο κει, έβγαλα τη φωτογραφική μηχανή και κοιτούσα στα μάτια τον αστυνομικό χωρίς να πω λέξη. Σε μισό λεπτό, οι αστυνομικοί άφησαν τα παιδιά να φύγουν. Φύγαμε προς την ίδια κατεύθυνση και ρώτησα τα παιδιά γιατί τα σταμάτησαν. Δεν υπήρχε λόγος – τα σταμάτησαν χωρίς λόγο.

Σε μια από τις συνεντεύξεις που έδωσε το τελευταίο διάστημα ο σκηνοθέτης Αργύρης Παπαδημητρόπουλος –με αφορμή την προβολή της ταινίας «Wasted Youth» που περιγράφει μια ημέρα ενός έφηβου και ενός αστυνομικού- είχε πει πόσο τον βοήθησε στα γυρίσματα η ματιά του άλλου σκηνοθέτη της ταινίας, του Γερμανού Γιάν Φόγκελ. Ο Φόγκελ έρχεται από μια χώρα που τα παιδιά δεν μεγαλώνουν μαθαίνοντας να μισούν τους αστυνομικούς – δηλαδή, το αντίθετο απ’ αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα.

Είναι σίγουρο πως η πολιορκία της Κερατέας από τα ΜΑΤ για πάνω από 4 μήνες δεν θα φύγει καθόλου εύκολα από τη μνήμη των παιδιών της Κερατέας. Η επιλογή της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τα ΜΑΤ –και όχι τον διάλογο- για να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις των κατοίκων στη δημιουργία ΧΥΤΑ έχει αποτελέσματα που φαίνονται τώρα και αποτελέσματα που θα φανούν στο μέλλον. Ο τρόπος που θα αντιμετωπίζουν τα σημερινά παιδιά της Κερατέας στο υπόλοιπο της ζωής τους τους αστυνομικούς είναι ένα από αυτά. Και αυτό κανείς δεν μοιάζει να το σκέφτεται.

Όταν τα κυβερνητικά στελέχη δέχονται επιθέσεις, χρησιμοποιούν πάντα ως επιχείρημα το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης. Από την άλλη, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την Αστυνομία, για να σταματήσει βίαια όποιες άλλες φωνές υπάρχουν. Το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης το έχουν μόνο οι κυβερνώντες και οι ισχυροί– οι υπόλοιποι οφείλουν να υπακούουν στις διαταγές.

Η βία απλώνεται στη χώρα με γρήγορους ρυθμούς και το να την καταδικάζεις φραστικά δεν είναι αρκετό – για την ακρίβεια, είναι ανόητο. Εκτός από τη σωματική βία, υπάρχει η βία της ανεργίας, της φτώχειας, της πείνας, της εξαθλίωσης – ας μετρήσει κάποιος τις αυτοκτονίες.

Επίσης, υπάρχει η λεκτική βία. Το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου ήταν εξαιρετικά βίαιο. Τα συνεχή ψέματα του Παπανδρέου και του Παπακωνσταντίνου είναι βία. Η προσπάθεια επιβολής με το ζόρι της μιας άποψης μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ είναι βία• οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό και όχι ιδιωτικό, για να γίνεται προπαγάνδα – θα πρέπει να ακούγονται όλες οι απόψεις ισότιμα.

Βία είναι και η απόλυτη ατιμωρησία όσων πλούτισαν σε βάρος της χώρας και τώρα κυκλοφορούν ελεύθεροι, συμβουλεύοντας τους πολίτες να κάνουν θυσίες.

Το έγραψα και το ξαναέγραψα πολλούς μήνες πριν πως το μεγάλο πρόβλημα της χώρας δεν είναι η χρεοκοπία. Το μεγάλο πρόβλημα της χώρας είναι η κατάργηση της Δικαιοσύνης που οδηγεί στην ανομία. Και αυτή η ανομία ξεκινάει από την πλήρη ατιμωρησία των υπευθύνων για τη χρεοκοπία της χώρας. Αν δεν έχει πάει κανένας πολιτικός στη φυλακή –και ούτε καν σε δίκη- για τη χρεοκοπία της χώρας, δεν μπορείς να βάλεις κανέναν πολίτη στη φυλακή. Έχουν όλοι άλλοθι.

Πόσω μάλλον, όταν όχι μόνο κανένας πολιτικός δεν έχει οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη, αλλά συνεχίζουν όλοι να είναι στις θέσεις τους, να δίνουν εντολές και να παίρνουν τους παχυλούς μισθούς τους. Αυτή η ατιμωρησία στέλνει το μήνυμα σε όλους τους πολίτες πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και να παραμένουν ατιμώρητοι. Μέχρι να πληρώσουν οι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία, είμαστε όλοι αθώοι για όλες μας τις ενέργειες – και αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο για τις ζωές όλων μας.

Όσο και γίνεται αφόρητη προπαγάνδα για την ίση ευθύνη των πολιτών στη χρεοκοπία της χώρας, οι χώρες κυβερνώνται από τους πολιτικούς. Οι πολίτες θα αναλάβουν τις ευθύνες τους, όταν οι ηγέτες τους αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες.

Συναντάω κάθε μέρα τη βία στους δρόμους. Τυφλή βία. Και δεν μπορείς να την αγνοήσεις επειδή δεν έτυχε σε εσένα αλλά σε κάποιον πιο άτυχο ή πιο αδύναμο. Δεν θυμάμαι ποτέ άλλοτε να τηλεφωνώ τρεις φορές την ημέρα στη μητέρα μου για να δω αν είναι καλά, αν επέστρεψε σπίτι, αν κλείδωσε και αν έβαλε συναγερμό – θα νομίζει πως είμαι υποχόνδριος.

Η βία δεν αντιμετωπίζεται με τη βία των δυνάμεων καταστολής. Η βία αντιμετωπίζεται με Δικαιοσύνη.

Αυτά είχα να πω. Και ξέρω, βέβαια, πως κανείς δεν θα δώσει σημασία. Όπως δεν είχε δώσει σημασία και στα λόγια της κυρίας στα Εξάρχεια.

ΠΗΓΗ: PITSIRIKOS.NET
ΕΡΩΤΗΜA: Ποιός βγαίνει κερδισμένος απο αυτήν την κατάσταση, που διαιωνίζεται τόσα χρόνια?

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ!...

"Καταπέλτης" ο πρώην εισαγγελέας Σακκάς. Είναι ο μόνος εισαγγελικός λειτουργός που τόλμησε να παραιτηθεί καταγγέλλοντας το πολιτικό σύστημα! "Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και το κοινοβούλιο είναι το κεφάλι σε αυτή τη κατάσταση. Θα καταθέσουμε μηνυτήρια αναφορά εναντίον του κοινοβουλίου!"...
Φοβερός και αποφασισμένος να προχωρήσει

http://fimotro.blogspot.com/2011/04/blog-post_8139.html

Έφτασε στη χώρα μας το φαινόμενο της μείωσης προστατευτικού όζοντος - Τι πρέπει να ξέρετε

Ποιοι κίνδυνοι υπάρχουν από την αύξηση της υπεριώδους ακτινοβολίας. Πως θα προστατευτείτε κατά τις Πασχαλινές διακοπές σας.
Όπως δήλωσε στο Newsit o Δόκτωρ Διαχείρισης Περιβάλλοντος , Ελευθέριος Σταματόπουλος "στο παρελθόν το πρόβλημα περιοριζόταν μόνο στον Βόρειο Πόλο. Οι παλαιότερες μετρήσεις έδειξαν ότι η μείωση του προστατευτικού όζοντος ήταν γύρω στο 30%. Στις μέρες μας το φαινόμενο γίνεται εντονότερο, φτάνει το 40% στο Βόρειο Πόλο και επεκτείνεται γύρω και από τη Μεσόγειο αλλά εδώ φτάνει μειωμένο, κοντά στο 10%. Υπολογίζουμε οτι έχουμε μείωση της στοιβάδας τους όζοντος στην Ελλάδα κοντά στο 10 με 15% ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας. Επομένως χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή".

Ποιοι κίνδυνοι υπάρχουν από την αύξηση της υπεριώδους ακτινοβολίας.

Όπως εξηγεί ο κύριος Σταματόπουλος η έκθεση στον ήλιο πρέπει να γίνεται με προσοχή, πάντα με καπέλο και αντιηλιακό. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα παιδιά κατά τις ώρες που εκτίθενται στον ήλιο καθώς είναι περισσότερο ευάλωτα.


http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=72839&catid=21

Ο ΤΣΑΡΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ ΓΕΥΜΑ...

ΕΝΟΧΛΗΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Ολοκληρώθηκε πριν από λίγα λεπτά το γεύμα Παπακωνσταντίνου-Πρετεντέρη. Το γεύμα από αυτά που είδε άνθρωπός μας, πλήρωσε ο υπουργός Οικονομικών, ο οποίος πήρε την απόδειξη (προφανώς για να την χρεώσει στον προϋπολογισμό του υπουργείου του). Πρετεντέρης...
και Παπακωνσταντίνου έφυγαν προς αντίθετη κατεύθυνση. Το γιατί, νομίζουμε ότι το καταλαβαίνετε πολύ καλά...
Σ.Σ. Η μεγάλη πλάκα είναι ότι και οι δυο έψαχναν γύρω-γύρω για να δουν ποιος έβγαλε την φωτογραφία!...
http://fimotro.blogspot.com/2011/04/blog-post_1886.html

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Πως μας κρατάει το σύστημα υποτελείς και δεν αντιδράμε?

Ίσως τα παρακάτω, εξηγούν φίλε μου την απορία σου...!!!

Η ιστορία που ακολουθεί είναι μια αλληγορία, η οποία δημοσιεύτηκε σε βιβλίο του Ελβετού Ολιβιέ Κλερκ, συγγραφέα και φιλοσόφου, που προσπαθεί με φαινομενικά απλές ιστορίες να αφυπνίσει τους πολίτες για τις δυσμενείς αλλαγές που αγόγγυστα δέχονται στη ζωή τους…
Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα ένα βατραχάκι. Κάτω από την κατσαρόλα ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά. Το νερό, γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντάς το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο.
Η θερμοκρασία του νερού συνεχίζει να ανεβαίνει. Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, απ’ ό,τι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο, αισθάνεται λίγο κουρασμένο, παρά ταύτα δεν αισθάνεται φόβο.
Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Γι’ αυτόν τον λόγο υπομένει και δεν αντιδρά.
Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει και τελικά το βατραχάκι βράζει και πεθαίνει.
Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό με υψηλή θερμοκρασία, με μια εκτίναξη των ποδιών του θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα. Και θα είχε σωθεί.
Πράγμα που αποδεικνύει, ότι όταν μια αλλαγή γίνει με τρόπο σχετικά αργό, διαφεύγει της συνείδησης και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση.
Εάν παρατηρούσαμε αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας εδώ και λίγες δεκαετίες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ότι υφιστάμεθα μια αργή, αλλά σταδιακή εξαφάνιση των πανανθρώπινων αξιών μας και των ιδανικών μας. Δεν το καταλαβαίνουμε, όμως, γιατί γίνεται αργά και σιγά, για να το συνηθίζουμε.
Ένα μεγάλο μέρος καταστάσεων που πριν από 20, 30 ή 40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, και να βγούμε στους δρόμους, σιγά-σιγά έγιναν κοινοί τόποι και σήμερα περνάνε απαρατήρητοι ή αφήνουν τελείως αδιάφορη την πλειονότητα του κόσμου.
Στο όνομα της προόδου, της επιστήμης και του κέρδους, γίνονται διαρκώς αυθαιρεσίες κατά της προσωπικής ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της ακεραιότητας της φύσεως, της ομορφιάς και της χαράς της ζωής, με αργό ρυθμό, αλλά ασταμάτητα, με τη συνεχή συνενοχή των αδαών θυμάτων, που ίσως και στο μεταξύ να έχουν χάσει την ικανότητα και τη θέλησή τους να αμυνθούν.
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο, ώστε να υφίσταται και να αποδέχεται τις εξαθλιωτικές και δραματικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλλονται. Το συνεχές σφυροκόπημα από τα ΜΜΕ με την παραπληροφόρηση, την υπερπληροφόρηση, τις κακόγουστες εκπομπές και τα reality shows, που ισοπεδώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μεταλλάσσουν τον ανήσυχο ανθρώπινο νου σε παθητικό δέκτη, που απλά εκτελεί εντολές χωρίς κρίση και ικανότητα να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του.
Συνειδητοποίηση ή βράσιμο… Πρέπει να διαλέξετε..!!!
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.......

Περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες πάσχουν από κάποια ρευματική πάθηση EINAI ΛΟΓΙΚΟ?

Για ορισμένες ρευματικές παθήσεις υπάρχουν δυνατότητες πρόληψης και σήμερα είναι εφικτή η αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπισή τους και η δραστική μείωση των δυσμενών τους επιπτώσεων.Περίπου 2.500.000 Έλληνες πάσχουν από κάποια ρευματική πάθηση, καθιστώντας τις ρευματικές παθήσεις, μέγιστο κοινωνικό πρόβλημα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα πανελλήνιας επιδημιολογικής έρευνας, που πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Ίδρυμα Ρευματολογικών Ερευνών (ΕΙΡΕ), οι ρευματικές παθήσεις σε σύγκριση με όλες τις άλλες ομάδες παθήσεων, ευθύνονται για 40% των χρόνιων προβλημάτων υγείας, 50% της μακροχρόνιας λειτουργικής ανικανότητας (αναπηρικές συντάξεις κ.λπ.), 30% των απουσιών από την εργασία και 20% της χρήσης υπηρεσιών υγείας (ιατρικές επισκέψεις, χρήση φαρμάκων), τόσο στο σύνολο του γενικού πληθυσμού, όσο και στον εργαζόμενο πληθυσμό, δηλαδή στα άτομα ηλικιών 19-65 ετών.

Αυτά τόνισαν η ρευματολόγος Αικατερίνη Σφυρόερα, ο ρευματολόγος, διευθυντής της Ρευματολογικής Κλινικής Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών Ευθύμιος Σταυρόπουλος, και ο ρευματολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του ΕΙΡΕ, Αλέξανδρος Ανδριανάκος, σε ημερίδα με θέμα «Ρευματικές παθήσεις: Ένα μέγιστο κοινωνικό πρόβλημα», που έγινε στον δήμο Γαλατσίου, στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης του κοινού, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με τους δήμους και τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Όπως ανέφερε ο κ. Σταυρόπουλος, οι ρευματικές παθήσεις είναι πολλές, περίπου 200, και αφορούν το μυοσκελετικό σύστημα, δηλαδή τις αρθρώσεις, τους τένοντες, τους μύες, τα οστά και τη σπονδυλική στήλη, ενώ κύριο και κοινό σύμπτωμά τους είναι ο πόνος σε αρθρώσεις, ή τένοντες, μέση ή αυχένα.

Για ορισμένες ρευματικές παθήσεις υπάρχουν δυνατότητες πρόληψης και σήμερα είναι εφικτή η αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπισή τους και η δραστική μείωση των δυσμενών τους επιπτώσεων με δύο προϋποθέσεις -όπως έδειξε η έρευνα του ΕΙΡΕ- την έγκαιρη διάγνωση και την πρώιμη και ορθή θεραπευτική παρέμβαση.

Ωστόσο, όπως είπε ο κ. Ανδριανάκος, πολλοί Έλληνες ασθενείς με ρευματικές παθήσεις δεν είναι χρήστες των σύγχρονων θεραπευτικών δυνατοτήτων, που τους προσφέρει η Ρευματολογία κι αυτό γιατί οι περισσότεροι ασθενείς με ρευματικές παθήσεις καθυστερούν πολύ να επισκεφθούν τους ειδικούς γιατρούς, δηλαδή τους ρευματολόγους. Η καθυστέρηση έχει ως αποτέλεσμα τη μη ορθή διάγνωση και τη μη εφαρμογή σωστής θεραπείας και εντέλει την πρόκληση μη αναστρέψιμων βλαβών στις αρθρώσεις, ή και σε άλλα όργόργανα, καθώς και την πρόκληση σοβαρών λειτουργικών διαταραχών ή αναπηρίας.

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

Αιγυπτος εναντιον blogger Μάικλ Ναμπίλ

Ο Αιγύπτιος μπλόγκερ Μάικλ Ναμπίλ αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο φυλάκισης με την κατηγορία της προσβολής του στρατού, εξαιτίας κάποιων σχολίων που ανέβασε στο facebook. Η απόφαση της δίκης του που επρόκειτο να βγει στις 4 του μηνός, αναβλήθηκε για την Κυριακή.


Η δίκη του μπλόγκερ είναι η πρώτη του είδους της, μετά την πτώση του Μουμπάρακ. Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει ήδη ζητήσει από τον αιγυπτιακό στρατό να διαγραφούν όλες οι κατηγορίες που προσάπτουν στον Ναμπίλ και να ακυρωθεί η δίκη του. Πριν από έναν περίπου χρόνο, ο ίδιος μπλόγκερ είχε καταδικαστεί σε εξάμινη φυλάκιση με την κατηγορία της αποκάλυψης στρατιωτικών μυστικών, επειδή είχε ανεβάσει στο μπλογκ του συμβουλές για τη στρατολογία.